Wil jij mijn Valentijn zijn?

In de Cursus wordt het herhaaldelijk gesteld dat Liefde jou gelijk naar Zichzelf heeft geschapen. Toch, zou jij naar iemand op straat toe kunnen stappen en hem vertellen dat jij van hem houdt? Hoogstwaarschijnlijk zal de reactie variëren van volledige afwijzing in de vorm van weglopen zonder een ander woord, een kanonnade van scheldwoorden, of een meelijwekkende reactie dat het jou waarschijnlijk in je bol is geslagen… er wordt nog eens omgekeken, misschien krijg je wat wisselgeld om jezelf op een kop koffie te trakteren, maar dat is het dan wel.

Aan de andere kant is er de overweldigende ervaring van verliefd zijn; je voelt je in staat om de hele wereld te omhelzen, jouw liefde op z'n minst van alle daken te verkondigen, en - al naar gelang de leeftijd - de naam van de gelukkige op de pijlers van de brug achter te laten opdat iedereen erin kan delen. Niemand kijkt zelfs maar verbaasd op wanneer we van pure vreugde door de straten dansen, en jij zult hoogstwaarschijnlijk een glimlach op eenieders gezicht achter laten.

Liefde is een gigantisch exposé, vliegen is het minst dat we kunnen volbrengen en niets blijkt onmogelijk: we hebben alles en kunnen alles. En daar mee zijn we dichterbij wat Een Cursus In Wonderen als onze natuurlijke staat van bestaan omschrijft: Liefde zonder tegengestelde.

Maar we lijken niet in staat te zijn om constant in deze piekervaring te blijven: ons gedachtesysteem keert terug naar het toneel en onder leiding van ervaringen uit het verleden en een heel regiment goede bedoelingen van het enige in jou wat geen flauw idee heeft wat liefde is, keert de dagelijkse wereld naar het gewaar zijn terug om jou weer op te eisen. Strijd steekt z'n hoofd voor de eerste keer om de hoek, er is de neiging tot vestigen, en alles gaat weer een beetje langzamer...

Wat zou er gebeuren als God jou vroeg om Zijn Valentijn te zijn? Dat is niet zo'n vreemde vraag als het op het eerste gezicht lijkt: Hij vraagt jou constant om je te herinneren dat jij Zijn absolute Liefde bent, naar Zijn Gelijkenis geschapen en één met Hem en al jouw broeders… Er wordt geen enkele opoffering door Hem gevraagd. Hoogstens zal Hij jou vragen gelukkig te zijn en vrij om Zijn Liefde vrijuit jouw bewustzijn binnen te laten stromen. Toch lijkt het alsof alle alarmbellen beginnen te rinkelen met zo'n vraag...

Het is nog voor de vierde pagina van het originele dictaat van Een Cursus In Wonderen dat Jezus daar al korte metten mee maakt: "Als jij je door Liefde beschaamd voelt zul jij van jezelf weg projecteren en het mij aldus onmogelijk maken om jou te bereiken. Doe alles wat in jouw vermogen ligt om dat niet te doen en ik zal jou zoveel mogelijk helpen."

Als we ons alleen maar herinneren hoe goed het voelde om te vliegen, om liefde te zijn, hoe alles wat leeft erin deelde, hoe vrij alles was en hoe gelukkig! En dan te beseffen dat we nog maar een glimp hebben opgevangen van wat ons te wachten staat wanneer Wij Zijn Woord aanvaarden om de plaats van onze gedachten in te nemen… Er zijn geen beperkingen in Zijn Liefde. Laat ons dan, zoals Parrish in de film Meet Joe Black zo prachtig zei: "mee gespoeld worden…. om te zweven, te zingen met verrukking, en te dansen als de Derwisj…"

Laat ons geliefden zijn! Laat ons geliefden zijn!